गुपितांचे अपार्टमेंट ८

 हरीश :

'बॉईज नाईट आऊट'च्या दुसऱ्या दिवशी सकाळी जेव्हा जाग आली, तेव्हा आयुष्यात पहिल्यांदाच 'हँगओव्हर' काय असतो याची प्रचिती आली. डोकं असं ठणकत होतं की जणू कोणीतरी आत हातोडे मारतंय. नशिबानं आज कॉलेजला सुट्टी होती, नाहीतर या अवस्थेत बाहेर पडणं म्हणजे निव्वळ अशक्य होतं.

"आईशप्पथ... काय राडा झालाय काल," अंथरुणातच विव्हळत मी मोबाईलवर 'हँगओव्हर उतरवण्याचे उपाय' शोधू लागलो.

किचनमध्ये जाऊन तांब्याभर पाणी प्यायलो आणि थंड पाण्याने अंघोळ केली, तेव्हा कुठे जीवात जीव आला. काजल  कामावर गेली होती, तर दाजी (मेहुल ) आणि लहान पोरगा अजून ताणून झोपले होते. घर शांत होतं, म्हणून मी हॉलमध्ये खिडकीपाशी बसून कॉलेजचं वाचन करायचं ठरवलं. सकाळच्या कोवळ्या उन्हात मी तासभर पुस्तकात डोकं घालून बसलो होतो, तेवढ्यात दाजींच्या बेडरूममधून काहीतरी हालचाल झाल्याचा आवाज आला.

 

दाजी बेडरूममधून बाहेर आले आणि त्या शांत हॉलमध्ये अचानक एका उग्र, रांगड्या पौरुषत्वाचा गंध पसरला. झोपेतून उठल्यामुळे त्यांच्या शरीरातून येणारी ती गरम पुरुषी वाफ, रात्रभराचा घाम आणि आदल्या दिवशी पबमध्ये लावलेल्या महागड्या अत्तराचा तो पुसटसा दर्प थेट माझ्या नाकात शिरला. माझ्या छातीत धडधड वाढली. ते अर्धनग्न अवस्थेत होते. त्यांनी घालेले बॉक्सर कामरेवरून खाली सरकली होती. त्याच्या झटयांचा सुर्वतीचा काही भाग मला दिसत होताच पण त्या बॉक्सर मधून ताटलेला नाग मात्र काही लपत नव्हता. अंघोळ करून आले होते की काय ठाऊक नाही, पण त्यांच्या अंगावर पाण्याचे काही सूक्ष्म थेंब अजूनही चमकत होते. सकाळचं कोवळं ऊन खिडकीतून थेट त्यांच्या सोनेरी कातडीवर पडत होतं, ज्यामुळे त्यांच्या शरीराचा प्रत्येक कोन जणू जिवंत पुतळ्यासारखा लकाकत होता.

ते माझ्या अगदी जवळ आले. त्यांनी दोन्ही दणकट हात वर करून हवेत एक मोठी जांभई दिली आणि अक्खं शरीर ताणलं. त्यांच्या त्या हालचालीमुळे त्यांच्या बगलेतल्या दाट केसांची मऊ ठेवण, छातीचे पिळदार स्नायू आणि पोटावरचे ते कडक सहा अ‍ॅब्स पार स्पष्ट दिसू लागले. छाती ताणल्यामुळे त्यांच्या पिळदार बरगड्यांच्या खाचा अधिकच खोल झाल्या होत्या. त्या ताणलेल्या अवस्थेत त्यांच्या बगलेतल्या केसांमधून घामाचा एक कोमट थेंब निसटला आणि तो त्यांच्या छातीवरून, अ‍ॅब्सच्या खाचांमधून घसरत थेट खाली नाभीपाशी जाऊन विरला. तो थेंब ज्या ज्या स्नायूवरून खाली सरकत होता, त्या प्रत्येक स्नायूची थरथरात मी श्वास रोखून बघत होतो. माझा श्वास भयंकर गरम झाला होता आणि तोंडातली लाळ सुकली होती.

माझी नजर अजून खाली घसरली आणि तिथल्या दृश्याने माझ्या पोटात एकाच वेळी भीती आणि वासनेची प्रचंड खळबळ उडाली. त्यांचा तो अवाढव्य, कमालीचा जाडजूड आणि लवडा त्यांच्या दोन दणकट, केसाळ आणि मोठ्या मांड्यांच्या मधोमध अत्यंत शांतपणे लोंबकळत होता. तो पूर्ण शेव्ह केलेला असल्यामुळे त्याची त्वचा मऊ आणि गुलाबी दिसत असणार. झोपेतून उठल्यामुळे असेल कदाचित, पण त्याच्या टोकातून मदनरसाचा एक पारदर्शक, चकाकणारा थेंब बाहेर डोकावत होता. त्यामुळे ती बॉक्सर तिथे ओली झाली होती. तो वजनाने इतका जड वाटत होता की दाजींच्या प्रत्येक श्वासासोबत तो अवयव हलकेच पुढे-मागे झोके घेत होता.

दाजी खिडकीच्या दिशेने चालू लागले. या शांत हॉलमध्ये त्यांच्या प्रत्येक पावलागणिक त्यांच्या त्या अवाढव्य मांड्यांचे स्नायू एकमेकांना घासले जात होते आणि त्याचा तो पुसटसा 'त्वचेवर त्वचा' घासल्याचा चामडी आवाज माझ्या कानांना एक वेगळंच सुख देत होता.

काल एक रात्र काय सोबत दारू प्यायलो, याचा अर्थ आता आम्ही असे एकमेकांसमोर नागडे फिरणार का? की दाजींना माझ्या मनात काय जळतंय याची भणक लागली आहे? या विचाराने माझ्या कपाळावर घामाचे थेंब जमा झाले.

त्यांनी खिडकीपाशी जाऊन खिशातून सिगारेटचं पाकीट आणि लायटर काढलं. लायटरचा खटका दाबताच उमटलेल्या त्या पिवळ्या ज्वाळेने त्यांच्या चेहऱ्यावरचे रांगडे, कडक भाव अधिकच ठळक केले. त्यांनी सिगारेटचा एक मोठा झुरका मारला. धूर ओढताना त्यांचे ओठ ज्या मादक पद्धतीने आवळले गेले आणि धूर सोडताना जसे थोडे उघडले गेले, त्याने माझ्या मनात अचाट कल्पनांना उधाण आलं. तो सुगंधी धूर हॉलमधल्या हवेत पसरत माझ्या चेहऱ्यापर्यंत येत होता, आणि त्या धुरासोबत दाजींच्या शरीराची ती गरम वाफही माझ्यात श्वासावाटे भिनत होती.

“इथे सिगरेट पिणं बंद आहे ना...” मी कसाबसा म्हणालो.

"जाऊ दे ना यार, गेल भोसडयात," असं म्हणताना त्यांचा तो खर्जातला, जड आवाज माझ्या छातीत थेट कंपनं निर्माण करत होता.

ते खिडकीला टेकून, बाहेर तोंड करून उभे राहिले आणि आता मात्र माझं स्वतःवरचं नियंत्रण पूर्णपणे सुटलं. माझ्या डोळ्यांसमोर दाजींच्या त्या अवाढव्य, गोल आणि घट्ट गांडीचं भव्य प्रदर्शन सुरू होतं. त्यांचे ते नितंब इतके पिळदार होते की त्यावर खिडकीतून येणाऱ्या उन्हामुळे एक वेगळीच नशा चढली होती. ते ज्या पद्धतीने कधी डाव्या पायावर तर कधी उजव्या पायावर स्वतःच्या शरीराचा भार टाकत होते, त्या प्रत्येक हालचालीसोबत त्यांच्या गांडाचे स्नायू आकुंचन पावत होते. त्या दोन नितंबांच्या मधली ती खाच अजूनच खोल आणि अंधारी वाटत होती. तिथे असलेली ती अतिशय बारीक, कोमल केसांची लव आणि त्या दोन भागांमधला तो उबदार भाग पाहून माझं डोकं सुन्न झालं. मला इतकी तीव्र, रानटी इच्छा झाली की मी जागेवरून उठावं, हळूच त्यांच्या मागे जावं आणि माझ्या दोन्ही हातांनी त्यांचे ते मोठे नितंब घट्ट पकडून आपली जीभ त्यांच्या पाठीवरून खाली चाटत चाटत त्या खाचेच्या आतपर्यंत फिरवावी.

माझा लवडा आता माझ्या चड्डीत इतका ताठरला होता की त्याच्या टोकामुळे कापडाला वेदना होत होत्या. तो अक्षरशः रक्ताने थबथबून कडक झाला होता. मी कॉलेजचं ते जाडजूड पुस्तक माझ्या मांडीवर इतक्या जोरात दाबून धरलं होतं की माझी बोटं पांढरी पडली होती, जेणेकरून माझं ते उतावीळ झालेलं बंड दाजींना दिसू नये. पण माझ्या लवड्याचे होणारे ते गरम धक्के माझ्या संपूर्ण शरीराला हादरवून सोडत होते.

दाजींनी सिगारेट संपवून तिचं थोटूक बाहेर फेकून दिलं आणि ते अचानक मागे वळले. वळताना त्यांचा तो प्रचंड लवडा एकदा जोरात हवेत झोका घेऊन डावीकडे वळला. त्या क्षणा पुरती माझी नजर पुन्हा तिथे खिळली.

"चल, मी जरा कॉफी ठेवतो, तुला पाहिजे का?" त्यांनी सहज विचारलं.

"नाही दाजी... नको," मी कसाबसा कोरडा थुंकी गिळत आवाज नॉर्मल ठेवण्याचा प्रयत्न केला.

ते किचनकडे निघून गेले, पण त्या हॉलमध्ये अजूनही त्यांचा तो सिगारेटचा धूर आणि त्यांच्या नग्न शरीराचा तो मादक वास रेंगाळत होता. मी पुस्तकातल्या एकाच ओळीवर गेल्या दहा मिनिटांपासून नजर खिळवून ठेवली होती, पण डोळ्यांसमोर मात्र दाजींचा तो नग्न, पाशवी देह आणि माझ्या चेहऱ्यावरची ती त्यांची चड्डी... हेच प्रसंग तांडव करत होते.

 

क्रमशः